سنگ صبر بر سینه ام
میگذارم
به آینه نگاه میکنم
دست بر دانه های سفید
موهایم میکشم
آه!
باورم نمیشود!
یک سال و شش ماه شد
به دور از آشیانه، به دنبال مقصد
بیهوده و نامعلوم
باورم نمیشود!
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 22:32  توسط روح الله احمدی |